Στην λίμνη Ορεστιάδα

Βρεθήκαμε στην Καστοριά μέσα Νοεμβρίου



Η πόλη είναι χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω στους λόφους της χερσονήσου που εισχωρεί στη λίμνη της Ορεστιάδας.



Δυτική Μακεδονία





Καθώς επιδιορθώνει την βάρκα του, ένας ψαράς στα γλυκά νερά της Ορεστιάδας




Η μια πλευρά της λίμνης συγκεντρώνει τον κόσμο. Μαζί με τον κόσμο, έρχονται και τα πουλιά που ζούνε στην λίμνη, κοντά στους ανθρώπους για να φάνε τα ψίχουλά τους.



Εκεί στον μόλο, το μεσημέρι, κάποιοι μοναχικοί ηλικιωμένοι κοιτούν μόνο τη λίμνη και τους περαστικούς. Και αν τους το ζητήσεις μιλάνε και λένε τις δικές τους ιστορίες...


Κάποτε η λίμνη έφτανε και τα 15 μέτρα βάθος, εδώ που κάθομαι δεν υπήρχε τίποτα παρά νερό. Όταν εγώ ήμουν μικρός. Σήμερα έχει φτάσει στα 8 μέτρα. Και ρυπαίνεται από τις γύρω περιοχές, όχι από την πόλη, αυτή έχει αποχετευτικό σύστημα. Τα πουλιά καταγράφονται από τον σύλλογο "φίλοι του περιβάλλοντος", τα προστατεύουν από το κυνήγι. Αλλά εγώ λέω κάποιος πάλι την κάνει την ατιμιά, πώς γίνεται τόσα χρόνια μόνο 20 κύκνοι ... δε γεννάνε; Που πάνε;


έτσι όπως ήταν μέσα στην ησυχία του, δε θέλησα να τον ενοχλήσω έστω και αν δεν τον ενοχλούσα


Ήσυχη, ηλιόλουστη και κρύα η πόλη αυτό το μεσημέρι Παρασκευής.






κατάληψη στην βάρκα, οι γλάροι



Εκεί που σταματήσαμε, ήταν ένα νόστιμο εστιατόριο. Ορεκτικό τυρί φέτα ψημένη με σως φρούτα του δάσους. Σαλάτα με μήλο, μαρούλι και σάλτσα από μέλι με κρέμα. Τάπας μοσχαρίσιο φιλέτο μανιτάρια και ρύζι, χοιρινό φιλέτο σβησμένο με μπράντυ. Τα τάπας είναι πιάτα με μικρότερη μερίδα, έρχονται από την Ισπανία. Στην Καστοριά ήρθαν από την Ισπανίδα γυναίκα του ιδιοκτήτη. Τι νόστιμα και όμορφα!






Και ανηφορίζοντας στην οδό Παπαρέσκα καθώς ο ήλιος πέφτει νωρίς το απόγευμα, έτσι όπως φαίνεται η πόλη από ψηλά.


μι, φα, σολ, λα




Έβαψε με λευκές κηλίδες τη σκουριά στη λαμαρίνα του αυτοκινήτου του, αλλά εμένα μου έστησε το σκηνικό μιας παραμυθένιας σκηνής, μόνο για όσο κράτησε αυτή η φωτογραφία, 1/4 του δευτερολέπτου.






Λένε ότι η Καστοριά πήρε το όνομά της από τον Κάστορα, παιδί του Δία. Αλλά επίσης λένε ότι πήρε το όνομά της από τους κάστορες, παιδιά της φύσης που τους άρεσε να ζουν εκεί. Πολλά είναι τα μαγαζιά που πουλάνε γούνες και δέρμα από μικρά και μεγάλα παιδιά της φύσης. Αλεπούδες, αρκούδες, κουνέλια και κάστορες.


σαν σκύλος και γάτα,
ντυμένα με το δέρμα κάποιου άλλου ζώου,
με περίοπτο καπέλο ενός λόρδου το ένα,
ευπρεπώς ποζάρουν κάτω από τα φώτα της παράταιρης βιτρίνας,
κάθε βράδυ που περνώ.



Στον μόλο δίπλα από την παλιά πόλη


γαλάζια βάρκα μέσα στα πράσινα νερά


φωτογραφίζω πουλιά-πειρατές


εστιατόριο σαν φάντασμα


Και μέσα στην παλιά πόλη της Καστοριάς. Στα μονοπάτια της είδα μεγάλα αρχοντικά και μεταβυζαντινές εκκλησίες













Η Καστοριά φημίζεται για τα φασόλια της.


πέντε ευρώ το κιλό, αλλά είναι πρώτη ποιότητα, λέει ο πωλητής.
Παρακάτω μια πωλήτρια φωνάζει 10 ευρώ τρία κιλά φασόλια






Ο γύρος της χερσονήσου είναι ποιητικός. 10 χιλιόμετρα ίσως.




στο ναό της Παναγίας Μαυριώτισσας

Οι τοιχογραφίες του ναού της Παναγίας Μαυριώτισσας με στοίχειωσαν. Ζωγραφισμένες στον τοίχο του ναού μορφές αγίων. Πριν αιώνες τα μάτια τους έγιναν άδειες κόχγες που τρύπησαν τον τοίχο, από το χέρι των αλλόπιστων κατακτητών. Μα τι θλίψη γέμισαν αυτοί οι βασανιστές των χρωμάτων και των θαυμάτων, αυτούς που τα αγαπούσαν όλα αυτά. Αλλά μήπως και ήξεραν κι οι ίδιοι ότι δίνουν μορφή στην μισαλλοδοξία και στον σοβινισμό; Έτσι νόμιζαν ότι κάνουν το σωστό. Πίστη και αφοσίωση στον δικό τους Θεό.




και όμως, πρώτη φορά νιώθω τόσο έντονα τα μάτια εκεί που δεν υπάρχουν












λίγο παραπέρα οι ψαράδες



λίγο πιο πέρα οι πελεκάνοι






ο συγκεντρωμένος άσπρος γάτος


ένα παγόνι στον μικρό ζωολογικό κήπο δίπλα από τον Προφήτη Ηλία







----------------------------------------------------------



Χορταστικά, νόστιμα και φθηνά στην μεριά των "ψαράδικων" της λίμνης ήταν η ψαροταβέρνα που σέρβιρε κρέας, ο Φάρος.


Το βράδυ θεραπεία με ...ούζο. Από την κοσμική μεριά της λίμνης



blue note - η live rock σκηνή της πόλης, μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Γεμάτο κόσμο με πολύ ωραία ατμόσφαιρα.
Οι μουσικοί ήταν παράδειγμα δουλειάς και απόλαυσης


=====================================================

Δισπηλιό
Λιμναίος προϊστορικός οικισμός
Πριν περίπου 7.500 χιλιάδες χρόνια μια κοινότητα ανθρώπων ζούσε στο μέρος που αργότερα θα ονομαστεί Δισπηλιό, λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Καστοριάς.


Πάνω σε πασσάλους βυθισμένους μέσα στα νερά της λίμνης, αυτοί οι άνθρωποι είχαν κατασκευάσει σπίτια από ξύλο και πηλό. Χιλιάδες χρόνια αργότερα ο καθηγητής αρχαιολογίας Α. Κεραμόπουλος βρήκε τα ίχνη αυτού του λιμναίου πολιτισμού.


Ήταν το 1932 όταν μετά από έναν ξηρό χειμώνα τα νερά της λίμνης υποχώρησαν και αποκαλύφθηκε στα μάτια του μυημένου επιστήμονα ένας από τους παλαιότερους και σημαντικότερους νεολιθικούς οικισμούς της Ευρώπης



Την δεκαετία του 1990 άρχισαν οι ανασκαφές από ομάδες φοιτητών και ειδικών υπό την επίβλεψη του Γ. Χουρμουζιάδη, καθηγητή προϊστορικής αρχαιολογίας που έφερε στο φως τα ευρήματα αυτού του πολιτισμού. Στη συνέχεια με πολλή δουλειά και μελέτη κασκευάστηκε η προσομοίωση του λιμναίου οικισμού συναρμολογημένη πάνω σε πραγματικά ευρήματα της περιοχής και διακοσμημένη με υλικά που βρέθηκαν στις ανασκαφές.


είσοδος στον λιμναίο οικισμό Δισπηλιού. φοιτητικό εισιτήριο 3 ευρώ


στην ξύλινη γέφυρα που οδηγεί πάνω από την λίμνη



κατασκευασμένες από ξύλινες δοκούς οι οικίες,


καλυμμένες με πλεγμένα κλαδιά και καλάμια στη σκεπή


και επενδυμένη με πηλό η τοιχοποιία.
Ένα σκελετωμένο κρανίο ζώου διακοσμεί την είσοδο της οικίας







Στο εσωτερικό των σπιτιών αυτών:


Δοχεία και σκεύη για καθημερινή χρήση


κρεμασμένα στο σκοινί βότανα και μυρωδικά


τσεκούρια και κυνηγετικά όπλα μαζί με δοχεία




Κι εκεί θαμμένη μέσα στη λάσπη της λίμνης βρέθηκε αυτή η ξύλινη πινακίδα με σύμβολα γραφής. Πόσο προϊστορικός μπορεί να ονομαστεί ο οικισμός αυτός όταν η προϊστορία χωρίζεται από την ιστορία με την εισαγωγή της γραφής; Πολύ πριν εφευρεθεί η Γραμμική Α, ίσως δύο γλώσσες χαμένες για πάντα, που μέχρι σήμερα δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί. Τι να λέει άραγε η πινακίδα αυτή; Και η κοκκάλινη φλογέρα που βρέθηκε μαζί με την ξύλινη πινακίδα; Νότες και ρυθμοί που ο απόηχός τους έχει χαθεί στα τόσες χιλιάδες χρόνια που χωρίζουν το τότε με το σήμερα. Ίσως αύριο να μάθουμε.










Στις αποχρώσεις του πράσινου, τα νερά της λίμνης σχηματίζουν αφηρημένα σχεδόν ακούνητα σχέδια


μια βάρκα φτιαγμένη από τον μονοκόμματο κορμό ενός δένδρου





Η ανασκαφή είναι σαν το ναρκοπέδιο. Το πρώτο λάθος είναι και το τελευταίο



Φωτογραφίες-κείμενο: Μαριάνα Ζ.

19 comments:

  1. Εξαιρετικό οδοιπορικό, Μαριάνα!

    Δεν έχω πάει στην Καστοριά, ούτε στη βόρεια Ελλάδα γενικότερα. Είναι όμως μια πόλη απ' αυτές που θα επισκεφτώ οπωσδήποτε κάποια στιγμή. Ως τότε θα έχω τις δικές σου εικόνες.

    ReplyDelete
  2. Μπράβο σου. Έχεις καλό μάτι και πένα.

    Με ταξίδεψες πρωινιάτικα στη δουλειά...

    ReplyDelete
  3. Μπορεί να μην ταξιδεύω πλέον συχνά αλλά λατρεύω τα "ταξίδια του νου και της φαντασίας". Ειλικρινά, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο! Κι εσύ σήμερα μού προσέφερες δωρεάν εισιτήρια! Έχεις την καλημέρα μου κι ένα μεγάλο ευχαριστώ...

    ReplyDelete
  4. Τον περασμένο μήνα ήμουν στην Καστοριά και τα είδα όλα απο κοντά..
    καταπληκτικά..
    μπορώ να πώ οτι είναι η πιό όμορφη πόλη της Δυτικής Μακεδονίας και οτι άνετα θα μπορούσα να ζήσω εκεί..
    είχα κάνει και θέμα βέβαια στο μπλόγκ μου..
    εσύ την περπάτησες περισσότερο βέβαια..
    εγώ είχα κάποιες υποχρεώσεις και δέν είχα όσο χρόνο ήθελα..

    μπράβο σου για την παρουσίαση..

    καλημέρα :)

    ReplyDelete
  5. Χαίρομαι τόσο που σου άρεσε Νερένια!

    Εύχομαι σύντομα να έχεις τις δικές σου εικόνες από αυτή την πόλη, είναι ονειρεμένη...

    ReplyDelete
  6. Τιμή μας Ψιλέ,

    σε ευχαριστώ για το κομπλιμέντο, με χαροποίησε ιδιαίτερα!

    ReplyDelete
  7. Παρακαλώ Διάττων,

    στη διάθεσή σας πάντα δωρεάν εισιτήρια για ταξίδια του νου και της φαντασίας. Κι εσύ σήμερα με ταξίδεψες με τον Tomatito και την παθιασμένη του κιθάρα... μα τι μουσικός!!

    ReplyDelete
  8. Ευρύνοε... μάλλον άθελά σου μου αποκάλυψες την τοποθεσία από το καταφύγιό σου ....!!!!

    ReplyDelete
  9. Επειδή στο σχόλιό σου για τον Tomatito ανέφερες και το fado, κι επειδή είναι άλλη μια αγάπη μου το μουσικό αυτό είδος, θα σε παρακαλούσα - αν δε σε κουράζω, βέβαια - να έβλεπες κι αυτό:
    http://notforthemass.blogspot.com/2009/01/portugal-mariza-cavaleiro-monge.html

    Για μένα αυτό το video είναι κάτι σαν...βραδινή προσευχή...

    ReplyDelete
  10. Μαριάνα

    ρίχνεις άδεια να πιάσεις γεμάτα ε;

    όοοοοοοοχι..
    δέν το μαρτυρώ..
    αλλά δέν ήταν η Καστοριά το καταφύγιο..

    καλημέρα σου :)

    ReplyDelete
  11. πολύ καλή παρουσίαση μαριάνα μπράβο!
    μου άρεσαν ιδιαίτερα τα τοπία της λίμνης και με δελέασες εκτός από ταξιδιωτικά και γευστικά μπορώ να πώ!
    γλυκιά καληνύχτα!

    ReplyDelete
  12. Ευρύνοε ...μμμμ που θα πάει 8α μάθω που ήταν αυτό το καταφύγιο.. ή μάλλον, όχι. ήταν πολύ μαγικό για να γίνει πιο συγκεκριμένο.

    Καλά να τα περνάς...

    ReplyDelete
  13. Ιωάννα ... σε ευχαριστώ πολύ!

    Γλυκό βράδυ να έχεις !

    ReplyDelete
  14. Μαριάννα καλημέρα. Συμπτωματικά έπεσε στην αντίληψή μου η ανφορά σου στο "Blue Note" και τα καλά σου σχόλια για την μπάντα μας. Θέλω να σε ευχαριστήσω για τα καλά σου λόγια, γιατί η ανταμοιβή του μουσικού είναι η αναγνώριση απο το κοινό. Χαίρομαι πραγματικά πο περάσατε καλά. Ευχόμαστε να έρχεστε συχνά, και να το απολαμβάνετε. Ευχές για καλή χρονιά.

    Βασίλης Ζιώγας

    Bass player on "Blue Note"

    ReplyDelete
  15. Γεια σου Βασίλη!

    Να 'σαι καλά, καλή συνέχεια σε αυτό που κάνετε, είστε ένας κι ένας!
    Εκτός ότι περάσαμε πολύ ωραία, ζηλέψαμε κιόλας.

    Εις το επανειδείν συνάδελφοι, Χρόνια Πολλά

    ReplyDelete